Prezerwatywy dla kobiet – jak założyć prezerwatywę wewnętrzną

Kobieca prezerwatywa to cienki woreczek z miękkim pierścieniem na obu końcach. Zamknięty koniec z grubszym, wewnętrznym pierścieniem wprowadza się w głąb pochwy lub odbytu, a cieńszy pierścień zewnętrzny zostaje na zewnątrz i zakrywa wejście. CDC opisuje ją jako woreczek z nitrylu, czyli syntetycznego materiału, przez który HIV nie przenika. NHS dodaje, że większość prezerwatyw wewnętrznych wykonuje się z miękkiego tworzywa lub kauczuku syntetycznego, a nieliczne z lateksu – materiał jest podany na opakowaniu.

Nazwa „dla kobiet” jest umowna. CDC podkreśla, że prezerwatywy wewnętrznej może używać każdy, kto chce się chronić podczas stosunku pochwowego lub analnego, niezależnie od płci. Chroni ona też przed ciążą, ale w tym tekście skupiamy się na zakażeniach.

Kroki poniżej opierają się na instrukcjach CDC i NHS. Każda prezerwatywa wewnętrzna jest jednorazowa. Jeśli w trakcie stosunku prącie wsunie się między prezerwatywę a ścianę pochwy lub odbytu albo pierścień zewnętrzny zostanie wepchnięty do środka, przerwij stosunek.

Przy stosunku pochwowym prawidłowo założona prezerwatywa wewnętrzna zmniejsza ryzyko HIV i zakażeń przenoszonych z wydzielinami, takich jak rzeżączka czy chlamydia. Podobnie jak prezerwatywa zakładana na prącie, słabiej chroni przed zakażeniami przenoszonymi przez kontakt skóry ze skórą – HPV, opryszczką i kiłą.

Prezerwatywa wewnętrzna przy seksie analnym

CDC dopuszcza używanie prezerwatywy wewnętrznej przy seksie analnym według tych samych zasad: pierścień wewnętrzny wsuwa się tak głęboko, jak to możliwe, a zewnętrzny zostaje na zewnątrz. NHS opisuje też inny sposób – założenie jej na prącie lub zabawkę erotyczną – i zaznacza, że przy seksie analnym może ona pomóc w ochronie przed STI, ale brakuje danych, jak dużej. Lubrykant jest wtedy niezbędny.

Jeśli w relacji zdarza się seks analny bez pewnej ochrony, najskuteczniejszą metodą zapobiegania HIV jest PrEP – działa niezależnie od tego, czy prezerwatywa się przesunie.

• Według CDC z prezerwatywą wewnętrzną z nitrylu można stosować każdy lubrykant, także na bazie oleju.
• Jeśli prezerwatywa wewnętrzna jest z lateksu, NHS zaleca lubrykant wodny lub silikonowy i odradza olejowe.
• Nie łącz prezerwatywy wewnętrznej z zewnętrzną – tarcie między nimi może spowodować rozdarcie jednej lub obu.
• Przechowuj prezerwatywy w chłodnym, suchym miejscu i nie używaj ich ponownie.

Prezerwatywy wewnętrzne są w Polsce mniej popularne niż zakładane na prącie, więc nie każda apteka czy drogeria ma je na półce. Często można je zamówić w aptece lub kupić przez internet. Przy zakupie sprawdź materiał, datę ważności i znak CE na opakowaniu.

Jeśli prezerwatywa się przesunęła, rozdarła albo prącie wsunęło się obok niej, sprawdź, co zrobić, gdy prezerwatywa zawiedzie. Przy możliwym kontakcie z HIV PEP trzeba rozpocząć jak najszybciej, nie później niż 72 godziny. Warto też pamiętać o badaniach na choroby weneryczne, bo większość STI długo nie daje objawów.

PrEP mogą stosować także kobiety. Według CDC przy stosunku pochwowym pełna ochrona pojawia się po ok. 21 dniach codziennego przyjmowania leku, a przy analnym po ok. 7 dniach. PrEP nie chroni przed innymi STI, dlatego dobrze łączy się z prezerwatywą. O wystawieniu e-recepty decyduje wyłącznie lekarz po ocenie medycznej.